این چنین جان دادنی ارزان نبود

گر چه آهم برده بود از چهره رنگ

اشک چشمم کمتر از باران نبود

جان به یاد دوست می رفت از تنم

از فراق اندیشه ای می کرد دل

ورنه، بالله، کم سخن در جان نبود

ای که گفتی: چاره می دانم ترا