رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری کن

برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید

ولی امید می دارم که روزی گل به بار آید

خود از آشفته ای چون من نمیدانم چه کار آید؟

ز تیر خسروان مجروح گردند آهوان، لیکن

بدین قوت نپندارم که زخمی بر شکار آید