خود از آشفته ای چون من نمیدانم چه کار آید؟

برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید

ولی امید می دارم که روزی گل به بار آید

رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری کن

ز تیر خسروان مجروح گردند آهوان، لیکن

بدین قوت نپندارم که زخمی بر شکار آید

ز سودای کنار او کنارم شد چو دریایی