کمندش چون تو در خود میکشی ناچار می آید

نگارینا، به خاک آستانت فخرها دارم

نمیدانم چرا از من چنینت عار می آید؟

اگر بیچاره ای نزد تو می آید، مکن عیبش

مپرس از اوحدی حال نماز و صوم و قرایی

که مسکین این زمان از خانه خمار می آید