نمیدانم چرا از من چنینت عار می آید؟

نمی آید ز من کاری درین اندوه و سهلست این

گر آن دلدار شهر آشوب من در کار می آید

نگارینا، به خاک آستانت فخرها دارم

اگر بیچاره ای نزد تو می آید، مکن عیبش

کمندش چون تو در خود میکشی ناچار می آید

مپرس از اوحدی حال نماز و صوم و قرایی