گر آن دلدار شهر آشوب من در کار می آید

حروف نامه ام بی نقطه آن بهتر که از چشمم

بسست این قطره های خون که بر طومار می آید

نمی آید ز من کاری درین اندوه و سهلست این

نگارینا، به خاک آستانت فخرها دارم

نمیدانم چرا از من چنینت عار می آید؟

اگر بیچاره ای نزد تو می آید، مکن عیبش