ای صنم چنگ ساز، تن چه زنی؟ رود زن

شیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر

جامه زهدی، که بود بر تن ما، تنگ شد

باده صافی بیار، جامه صوفی ببر

ای بت عاشق نواز، غم چه خوری؟ باده خور

می که تو داری به کف روزی و مقسوم تست

تا نخوری قسم خود وعده نیاید به سر