می که تو داری به کف روزی و مقسوم تست

باده صافی بیار، جامه صوفی ببر

ای صنم چنگ ساز، تن چه زنی؟ رود زن

ای بت عاشق نواز، غم چه خوری؟ باده خور

تا نخوری قسم خود وعده نیاید به سر

چون به یقین خورد نیست روزی خود را، تو نیز

دیر چه پایی؟ بنوش، تا برسی زودتر