میان خویش و اشک ما چرا بگشوده ای دیگر؟

ز شادیها چه بنشستی؟ به عزتها چه برجستی؟

اگر دشمن ندانستی که بی ما بوده ای دیگر

میان دربسته بودی تو که با اغیار بنشینی

دلم را سوده ای صدبار و چون از عاشقان خود

کم از من کس نمی بینی، چرا فرسوده ای دیگر؟

مرا چون زان لب شیرین ندادی هیچ حلوایی