شنیدم زان که: در غیبت کرم فرموده ای دیگر

مرا چون زان لب شیرین ندادی هیچ حلوایی

نمیدانم که خونم را چرا پیموده ای دیگر؟

مقابل در حضور خود جفا زین پیش میگفتی

دلم را مینماید رخ که: قصد خون من داری

پس از ماهی که روی خود به من بنموده ای دیگر

مرا آسوده پنداری که هستم در فراق تو