در چنین وقتی که شد بیدار هر جا فتنه ای

همچو دوران با من مسکین برآشفتی تو نیز

چون دل ما از دو گیتی روی در روی تو کرد

پشت بر کردی و از ما روی بنهفتی تو نیز

اعتمادم بر تو بود، ای بخت، چون خفتی تو نیز؟

ای که می گویی ز خوبان جهان طاقم به مهر

این کجا گویم که: با بدخواه ما جفتی تو نیز؟