اعتمادم بر تو بود، ای بخت، چون خفتی تو نیز؟

چون دل ما از دو گیتی روی در روی تو کرد

پشت بر کردی و از ما روی بنهفتی تو نیز

در چنین وقتی که شد بیدار هر جا فتنه ای

ای که می گویی ز خوبان جهان طاقم به مهر

این کجا گویم که: با بدخواه ما جفتی تو نیز؟

می کنی دعوی که: در باغ لطافت گل منم