این کجا گویم که: با بدخواه ما جفتی تو نیز؟

در چنین وقتی که شد بیدار هر جا فتنه ای

اعتمادم بر تو بود، ای بخت، چون خفتی تو نیز؟

ای که می گویی ز خوبان جهان طاقم به مهر

می کنی دعوی که: در باغ لطافت گل منم

راست می گویی، ولی بی خار نشکفتی تو نیز

چون به کین اوحدی دیدی که دشمن چیره شد