می کنی دعوی که: در باغ لطافت گل منم

اعتمادم بر تو بود، ای بخت، چون خفتی تو نیز؟

ای که می گویی ز خوبان جهان طاقم به مهر

این کجا گویم که: با بدخواه ما جفتی تو نیز؟

راست می گویی، ولی بی خار نشکفتی تو نیز

چون به کین اوحدی دیدی که دشمن چیره شد

خانه دل را ز مهر او فرو رفتی تو نیز