نگریم تا نپنداری که: بی زهرست جلابش

نمیگفتی که: پایانیست هر موج بلایی را؟

چه توفان بلا بود اینکه پیدا نیست پایابش

شبی بوسیدم آن لبها، نخفتم بعد از آن شبها

گر این شبهای تاریکم دعایی مستجاب افتد

شبی بنشانم آن مه را و می بینم به مهتابش

گذشت آن کز شبستانش نمی بودم شبی خالی