که نتوانم گذشت اکنون به روز از پیش بوابش

گر این شبهای تاریکم دعایی مستجاب افتد

شبی بنشانم آن مه را و می بینم به مهتابش

گذشت آن کز شبستانش نمی بودم شبی خالی

تنم عزم سفر دارد ولی از خاک کوی او

دلم بیرون نخواهد شد، که در جانست قلابش

اگر مهدی به عهد او فرود آید، نپندارم