همچو من در هجر جانان دور باد از کام دل

گل بماند در حجاب و غنچه مستور از رخش

آیت نصره بسی خوانم، که از راه وصال

باز گردد لشکر امید منصور از رخش

آنکه می دارد مرا بی موجبی دور از رخش

آنچه مقدور من بیچاره بود، از جان و دل

رفت بر باد و نشد یک بوسه مقدور از رخش