آنچه مقدور من بیچاره بود، از جان و دل

باز گردد لشکر امید منصور از رخش

همچو من در هجر جانان دور باد از کام دل

آنکه می دارد مرا بی موجبی دور از رخش

رفت بر باد و نشد یک بوسه مقدور از رخش

دست گیرد اوحدی را بی شک، ار دستان او

داستانی باز گوید پیش دستور از رخش