غلام سقف مرفوعست و خاک بیت معمورش

بهشتی را که میگویند باور میکنم، لیکن

دلم باور نمی دارد کزو بهتر بود حورش

سرایی کین چنین یاری درو یابند، صد جنت

به جور حاسدان نتوان حذر کردن ز عشق او

کسی کو انگبین جوید، چه باک از بیم زنبورش؟

ز عشق آن پری بر من چو رحمت میبری زین پس