دلم باور نمی دارد کزو بهتر بود حورش

به ایامی نمی شاید ز بامی روی او دیدن

خنک چشمی که می بیند دمادم روی منظورش!

بهشتی را که میگویند باور میکنم، لیکن

سرایی کین چنین یاری درو یابند، صد جنت

غلام سقف مرفوعست و خاک بیت معمورش

به جور حاسدان نتوان حذر کردن ز عشق او