چو بوسه نمی دهی رخ به عاشقان منمای

مرا در آتش اندوه در گداز مکش

ز من به حلقه آن قبله طراز بگوی

که: بیش بر رخم از خون دل تراز مکش

چو دانه نیست درین عرصه دام باز مکش

ازین سپس که ببینم بخواهمش گفتن

که: پرده بر رخت، ای یار دلنواز مکش