مستم، تو بر سلامت مستی چو من بکوش

دوش آن صنم به ساغر و رطلم خراب کرد

و امشب نگاه کن که: دگر میدوم به دوش

رندم، تو پر غرامت رندی چو من بکش

ای هوشیار، پند مده پر مرا، که من

زان باده خورده ام که نیایم دگر به هوش

ما عاشقیم زار و ز ما پرده بر مدار