چو آگه شوی از شب بیدلی

مرا تازه عهدیست با می فروش

دو چشم من از عشق او چون پرست

لبم گر بخوشد ز غم، گو: بخوش

به روزش مرنجان و رازش بپوش

بهل، تا روم بر سر عشق من

چو من رفتم، آنگه ز پی می خروش