بر امید آنکه او را غم خوری

سر اندر سالها بنهفته دل

قصه آتش، که در جان منست

بر زبان آب چشمم گفته دل

پیش خار غم چو گل بشکفته دل

سینه ما را، که خلوتگاه تست

از غبار هر خیالی رفته دل