سینه ما را، که خلوتگاه تست

بر زبان آب چشمم گفته دل

بر امید آنکه او را غم خوری

پیش خار غم چو گل بشکفته دل

از غبار هر خیالی رفته دل

پیش ازینم هر کسی می داد پند

لیک از کس پند ناپذرفته دل