پیش ازینم هر کسی می داد پند

پیش خار غم چو گل بشکفته دل

سینه ما را، که خلوتگاه تست

از غبار هر خیالی رفته دل

لیک از کس پند ناپذرفته دل

شرح بیداری و شبهای ترا

اوحدی، زین پس مگو با خفته دل