چو تو ایستاده بودی، به چه روی می نشستم؟

دل تنگ خویشتن را به تو می دهم، نگارا

بپذیر تحفه من، که عظیم تنگ دستم

خجلم که بر گذشتی تو و من نشسته، یارب

به موذن محلت خبری فرست امشب

که به مسجدم نخواند، چو ترا همی پرستم

چه سلامها نبشتم بتو از نیازمندی!