به موذن محلت خبری فرست امشب

بپذیر تحفه من، که عظیم تنگ دستم

خجلم که بر گذشتی تو و من نشسته، یارب

چو تو ایستاده بودی، به چه روی می نشستم؟

که به مسجدم نخواند، چو ترا همی پرستم

چه سلامها نبشتم بتو از نیازمندی!

مگرت نمی رسانند چنانکه می فرستم؟