حرامست ار شبی بی یاد او خفتم

دل او باد پندارد حکایت ها

کز آب دیده با باد صبا گفتم

ازان روزی که دیدم زلف شبرنگش

چو چشم اوحدی زان گوهر افشان شد

زبان او، که در وصل او سفتم