از چشم غیر اگرچه نهان بود صبح دم

معراج ما به روح و روان بود صبح دم

دیدار ما به دیده جان بود صبح دم

آن دلفروز پرده برانداخت همچو روز

چون فکرتم ز انفس و آفاق در گذشت

پرواز من برون ز جهان بود صبح دم

با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،