چون فکرتم ز انفس و آفاق در گذشت

دیدار ما به دیده جان بود صبح دم

آن دلفروز پرده برانداخت همچو روز

از چشم غیر اگرچه نهان بود صبح دم

پرواز من برون ز جهان بود صبح دم

با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،

از رفرف دماغ روان بود صبح دم