با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،

از چشم غیر اگرچه نهان بود صبح دم

چون فکرتم ز انفس و آفاق در گذشت

پرواز من برون ز جهان بود صبح دم

از رفرف دماغ روان بود صبح دم

جایی رسید فکرم و بگذشت، کندرو

روح القدس کشیده عنان بود صبح دم