جایی رسید فکرم و بگذشت، کندرو

پرواز من برون ز جهان بود صبح دم

با جبرئیل عقل روانم، که شاد باد،

از رفرف دماغ روان بود صبح دم

روح القدس کشیده عنان بود صبح دم

طاوس جانم از هوس منتهای وصل

بر شاخ سدره جلوه کنان بود صبح دم