این دو طاس خون ز چشم خلق پنهان می کنم من

شد ز خون دل چو طاسی چشم و چون تشتی کنارم

بی جمال او دو طاس خون شد ستم چشم و هر دم

چون بگریم زین دو طاس خون کم از تشتی نبارم

تا بدانی کز غمش جز طاس بازی نیست کارم

عزم حمامش کدامین روز خواهد بود دیگر؟

این بمن گویید، تا من نیز روزی می شمارم