تا بدانی کز غمش جز طاس بازی نیست کارم

بی جمال او دو طاس خون شد ستم چشم و هر دم

چون بگریم زین دو طاس خون کم از تشتی نبارم

این دو طاس خون ز چشم خلق پنهان می کنم من

عزم حمامش کدامین روز خواهد بود دیگر؟

این بمن گویید، تا من نیز روزی می شمارم

گر کند نقاش بر گرمابه نقش صورت او