بی جمال او دو طاس خون شد ستم چشم و هر دم

تا به آب دیده خود پیش او غسلی بر آرم

عکس طاس و نور تشتش تا به چشم من درآمد

شد ز خون دل چو طاسی چشم و چون تشتی کنارم

چون بگریم زین دو طاس خون کم از تشتی نبارم

این دو طاس خون ز چشم خلق پنهان می کنم من

تا بدانی کز غمش جز طاس بازی نیست کارم