زمن بپرس، که شب تا بروز بیدارم

مرا به عمر خود امید نیم ساعت نیست

به بوی تست شبی گر به روز می آرم

حکایت شب هجران و روز تنهایی

ز شهر نیز بدر می روم، که خانه خلق

خراب می شود از آب چشم خونبارم

میان ما و تو جز گرد این وجود نماند