میان ما و تو جز گرد این وجود نماند

زمن بپرس، که شب تا بروز بیدارم

ز شهر نیز بدر می روم، که خانه خلق

خراب می شود از آب چشم خونبارم

بدان رسید که این گرد نیز نگذارم

ز سینه بوی کسی جز تو گر بمن برسد

خراب کرده بهخون دلش بینبارم