خراب کرده بهخون دلش بینبارم

میان ما و تو جز گرد این وجود نماند

بدان رسید که این گرد نیز نگذارم

ز سینه بوی کسی جز تو گر بمن برسد

مرا بلاله طمع بود و گل ز چهره تو

گلم نداد، ولی تنگ می نهد خارم

اگر تو زهره جبین می خری به بوسه مرا