رفیقان راز عشق او ز من بیزار نتوان شد

که تا بودیم کار این بود و تا باشم درین کارم

نشان دانه خالش ز هر مرغی چه می پرسی؟

ز من پرس این حکایت را، که در دامش گرفتارم

اگر زاری کنم وقتی، چه باشد؟ عاشق زارم

نه نیکست این که: خود روزی ز بد حالان نمی پرسی

مگر نیکو نمی دانی، طبیب من، که: بیدارم؟