مگر آن روز که در خاک نشانی بدنم

گر بمیرم من و آیی به نمازم بیرون

تا لب گور به ده جای بسوزد کفنم

آتش عشق تو از سینه من ننشیند

خلق گویند: برو توبه کن از شیوه عشق

می کنم توبه ولی بار دگر می شکنم

گر زند بر جگرم چشم تو هر دم تیری