گذر به کوچه آن ترک می پرست کنم

به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنم

به خیره سوختنم دست یافت دوست، مگر

به چاره ساختن آن دوست را به دست کنم

به گردن دلم از نو درافگند بندی