زان بر تو روز خویش پدیدار میکنم

گر غنچه را ببویم و گیرم گلی به دست

بی او قناعتیست که با خار میکنم

جانا، دوای این دل مسکین به دست تست

گفتم که: چاره ای بود این درد عشق را

چون چاره نیست صبر به ناچار میکنم

گفتی که: حجتی به غلامیم باز ده