چون چاره نیست صبر به ناچار میکنم

جانا، دوای این دل مسکین به دست تست

زان بر تو روز خویش پدیدار میکنم

گفتم که: چاره ای بود این درد عشق را

گفتی که: حجتی به غلامیم باز ده

بر من گواه باش، که اقرار میکنم

ای هم نشین آن رخ زیبا،مرا ز دور