وقتی ز اوحدی اثری بود پیش ما

کمتر ز بوسه ای نبود، گر فرشته ایم

دل بسته ایم، در سر زلف تو گر چه خلق

پنداشتند کز سر آن در گذشته ایم

اکنون ز اوحدی اثری هم نهشته ایم

با ما رقیب سرد تو گر گرمییی کند

از دودمان چه غم؟ که به آتش سرشته ایم