اکنون ز اوحدی اثری هم نهشته ایم

دل بسته ایم، در سر زلف تو گر چه خلق

پنداشتند کز سر آن در گذشته ایم

وقتی ز اوحدی اثری بود پیش ما

با ما رقیب سرد تو گر گرمییی کند

از دودمان چه غم؟ که به آتش سرشته ایم