یاد سپاهان میار، هیچ، که ما سرمه وار

هر چه به ایام بر یک دگر انداختیم

ای که به تشویش ما دست برآورده ای

تیغ چرا میکشی؟ چون سپر انداختیم

خاک درش، اوحدی، در بصر انداختیم