نه نه، چه جای وصل؟ که ما را ز روزگار

دیریست تا ز دست غمت جان نمی بریم

وقتست کز وصال تو جانی بپروریم

این مایه بس که: یاد تو در خاطر آوریم

آن چتر سلطنت، که تو در سر کشیده ای

در سایه تو هم نگذارد که بنگریم