اندر شکست خاطر ما سعی می نمود

آن کس که نقش زلف و لب و چهره بستشان

در خون کنند چون بنماییم حال دل

گویند نیستمان خبر از حال و هستشان

یاری که چین زلف سیه می شکستشان

تا دانهای خال نهادند گرد لب

دیگر ز دام زلف شکاری نرستشان