ز قوس ابروان چشمش چو تیر از غمزه اندازد

بدین تهمت ز شهر او را بدر کردن، توان؟نتوان

به جرم آنکه این دل میل خوبان می کند، وقتی

دل بیچاره را خون در جگر کردن، توان ؟ نتوان

بغیر از دیده تیرش را سپر کردن، توان؟ نتوان

به زاری پیکر عشق از رخ او نور می گیرد

چنان رخ را قیاسی با قمر کردن، توان؟ نتوان